Vandaag een paar wolkjes, prachtig weer en was het om kwart over zes op staan door middel van een “Wake-up call”, ontbijt om zeven uur en om kwart voor acht vertrek via Stenger en Greytown en onderweg vertelde onze host Kassie hoe Shaka was ontstaan, van de liefde van zijn vader Sesangona voor een meisje uit het harem Nandi en Shaka’s verdere levensloop en over de dogrijder
John Dune en zijn 46 Zulu vrouwen, hij was namelijk een ingelijfde Zulu met 117 kinderen.
Via tolpoort naar Zuluhuisje op staatsgrond, verder langs Stanger een Indisch dorp, hier stond Shaka’s tweede huis, hier koffiestop en de picknick in de bus gepropt, heb het gekoelde bier in de bus gedaan, dat is net powerliften. Hulp gehad met het in de bus zetten van Gerrit en Wout, die zullen het niet leeg zuipen.
Dan rijden we door “Vallei van Duizend Hemels” hier zie je toch dat stukken afgebrand zijn, dat gebeurd om de 5 à 6 jaar, dat is om alles opnieuw te beplanten, dit bij de akkers. Huizen van Zulu’s zijn netjes, omgeving netjes.
Kwaziza (ons is daar om u te helpen).
Rond & vierkant (donkere mensen bijgelovig) dat was 60 à 80 jaar geleden.
Dan over rondavels, die ieder jaar herbouwd worden en dat donkere mensen de denkwijze van de blanken overnemen om vierkante huizen te bouwen en het liedje “Sarimarijs” komt uit Greytown. Vervolgens langs een groene boom (Acasia).
Een gezegde van: “Ik praat Afrikaans en ik ben aap” dat zei ene meneer Schimpers, dan langs Kranskop waar Jacob Zuma woont (hij is Zulu).
Dan blijken zich bezig buien te ontwikkelen en een fiets in Zuid Afrika blijkt R. 1800,- te kosten ofwel € 122,- omdat je sporadisch fietsers ziet, dan rijden we zo de regen in.
De traditie van donkere mensen is jagen. Dat was ook op het gebied van Kassies vader, daardoor was hier geen stroperij omdat zijn vader deze traditie toestond.
Vervolgens had Kassie het over de eerste president van Zuid Afrika Louis Botha, deze had te maken met de opstand van de donkere mensen.
Bij “museum voor nostalgie” is er gepicknickt tussen oude voertuigen, daarvoor kon je het museum gratis bezichtigen, met onder andere een oude pick up, deze werd ev
en voorgedaan hoe het werkt door iemand van het personeel, een muziekstuk van de Charleston. Verder nog uitleg bij oude landbouwmachines van een voormalige agrariër in de groep, totslotte een picknick tussen de oude voertuigen, dat is best wel prachtig. Restant voor personeel van het museum en afval daar in de prullenbak.
Weer op weg: Zware kralen – originele huizen in prachtig gebied waar we doorheen reden. Dan nog een lokale Zulu markt bezocht en bruin of wit bescherming tegen de zon, omdat sommige zo uitgedost zijn. Er bleek er nog een vrouw voor medicijnendokter te studeren.
Weer onderweg oud gras gezien wat nog was afgebrand voor het zou gaan regenen.
Verder bleek “Dingano” hier kinderen te hebben doodgeslagen, dan door agrarische vallei met 2e en 3e oogst witte kool en we arriveren in het handelsdorpje Iskort, waar veel varkens worden geslacht en zie je hoe als je dichterbij Drakensbergen komt dan kom je dichterbij het regengebied kwam.
Weer gecontrolee
rde heide branden en door een muur van rook heen en langs Winterton een stuwdam uit 1852 en langs een levendig fossielendorp en graansilo’s waar van het graan soja word gemaakt. Kassie vertelt het verhaal van “Ons kinders”.
Uiteindelijk in Bergville bij onze lodge, ofwel Sandford Park Lodge, ingecheckt en koffers op de kamer en met Kassie meegelopen en een mooie zonsondergang gezien. Het was een weg met hindernissen.
Tegen het einde van het diner zong het personeel, dat donkere mensen zingen en dansen is een soort traditie. Na het diner gezelligheid in de bar met muziek van de jaren ’60/’70/’80.
Via tolpoort naar Zuluhuisje op staatsgrond, verder langs Stanger een Indisch dorp, hier stond Shaka’s tweede huis, hier koffiestop en de picknick in de bus gepropt, heb het gekoelde bier in de bus gedaan, dat is net powerliften. Hulp gehad met het in de bus zetten van Gerrit en Wout, die zullen het niet leeg zuipen.
Dan rijden we door “Vallei van Duizend Hemels” hier zie je toch dat stukken afgebrand zijn, dat gebeurd om de 5 à 6 jaar, dat is om alles opnieuw te beplanten, dit bij de akkers. Huizen van Zulu’s zijn netjes, omgeving netjes.
Kwaziza (ons is daar om u te helpen).
Rond & vierkant (donkere mensen bijgelovig) dat was 60 à 80 jaar geleden.
Dan over rondavels, die ieder jaar herbouwd worden en dat donkere mensen de denkwijze van de blanken overnemen om vierkante huizen te bouwen en het liedje “Sarimarijs” komt uit Greytown. Vervolgens langs een groene boom (Acasia).
Een gezegde van: “Ik praat Afrikaans en ik ben aap” dat zei ene meneer Schimpers, dan langs Kranskop waar Jacob Zuma woont (hij is Zulu).
Dan blijken zich bezig buien te ontwikkelen en een fiets in Zuid Afrika blijkt R. 1800,- te kosten ofwel € 122,- omdat je sporadisch fietsers ziet, dan rijden we zo de regen in.
De traditie van donkere mensen is jagen. Dat was ook op het gebied van Kassies vader, daardoor was hier geen stroperij omdat zijn vader deze traditie toestond.
Vervolgens had Kassie het over de eerste president van Zuid Afrika Louis Botha, deze had te maken met de opstand van de donkere mensen.
Bij “museum voor nostalgie” is er gepicknickt tussen oude voertuigen, daarvoor kon je het museum gratis bezichtigen, met onder andere een oude pick up, deze werd ev
Weer op weg: Zware kralen – originele huizen in prachtig gebied waar we doorheen reden. Dan nog een lokale Zulu markt bezocht en bruin of wit bescherming tegen de zon, omdat sommige zo uitgedost zijn. Er bleek er nog een vrouw voor medicijnendokter te studeren.
Weer onderweg oud gras gezien wat nog was afgebrand voor het zou gaan regenen.
Verder bleek “Dingano” hier kinderen te hebben doodgeslagen, dan door agrarische vallei met 2e en 3e oogst witte kool en we arriveren in het handelsdorpje Iskort, waar veel varkens worden geslacht en zie je hoe als je dichterbij Drakensbergen komt dan kom je dichterbij het regengebied kwam.
Weer gecontrolee
Uiteindelijk in Bergville bij onze lodge, ofwel Sandford Park Lodge, ingecheckt en koffers op de kamer en met Kassie meegelopen en een mooie zonsondergang gezien. Het was een weg met hindernissen.
Tegen het einde van het diner zong het personeel, dat donkere mensen zingen en dansen is een soort traditie. Na het diner gezelligheid in de bar met muziek van de jaren ’60/’70/’80.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten