woensdag 16 december 2009

Dag 9; Woensdag 7 oktober 2009

Bloemfontein/Aliwal North naar Graaff-Reinet

Vandaag werden we om kwart over zes gewekt en om zeven uur koffers voor de deur en het ontbijt en om kwart voor acht vertrek en omdat de bus kapot is, bus had namelijk een kapotte airco. Brian had er te lang mee doorgereden, gaan we door met de rammelkast naar Graaff-Reinet.
Onze host Kassie brengt OAD hier zelf van op de hoogte, met ons vertrek werden we uitgezwaaid door het personeel van President Hotel Bloemfontein. Er was een bus vanuit Kaapstad onderweg. Onze host Kassie zou alle gedichtje op een A4-tje schrijven in het Afrikaans en de geschiedenis van de dagen in de rammelkast. Onze host Kassie heeft vandaag een voetbalshirt aan en hij heeft achter de andere bus aangebeld die onderweg is uit Kaapstad. Drie uur wordt hij verwacht in Graaff-Reinet.
Oude Engelse muziek in de bus, nostalgische country, het liedje “Some broken haerts never mend” van Freddy Fender. Daarna hebben we een stop voor de WC en waren er wegwerkers.
Een koffiestop in Colesberg bij Wimpy, daar koffie of thee met Zuid Afrikaanse muffin en vervolgens via het dorp Middelburg en afgeplatte heuvels.
Prinses Irene woont achter de bergen, daar heeft ze 260 ha grond wat een heel park word, een 5 sterren park, ze heeft er ook een lodge in de verte rechterkant, deze viel niet op.
Dan komen we bij stuwdam Graaf-Reinett en in Graaff-Reinet is er een mooie kerk. De lunch hebben na het inchecken in Karoo Park Guesthouse en dan gevolgd door een stadswandeling in twee groepen.
De groep waarin ik was, was onder leiding van Chantal. Zij leidde ons door het stadje met mooie kerk en andere fraaie gebouwen en eindigde bij het museum, terug via de weg met oude klassieke auto’s. In dit straatje wonen voornamelijk Britten.
Weer terug in Karoo Park Guesthouse hadden we vijf minuten om wat warms aan te trekken en met busjes gingen we naar “Vallei van Verlatenheid”. Daar heb ik bij de overzichtsplaatsen panorama’s gemaakt en de gids vertelde wat over de geschiedenis. Totslotte hebben we bij de zonsondergang gedronken.
Terug in het Karoo Park Guesthouse konden we eerst opknappen en dan vervolgens het diner.
Voor het desert vertelde Chantal eerst een verhaal over “Witte Hond”, daarna moet je het drankje in één keer opdrinken. Het smaakt vreemd, maar het zou overal tegen helpen.

Geen opmerkingen: